ΠΟΚ: μία χώρα, μια συμμορία.
Εισαγωγικό σημείωμα: Στην σεζόν 2017-18 ο ΠΑΟΚ έφαγε -9 και έπαιξε 10 αγώνες κεκλεισμένων των θυρών, ενώ ΑΕΚ και Ολυμπιακός πήραν από έναν αγώνα στα χαρτιά (+3 ο καθένας δηλαδή), που η μεν ΑΕΚ έχασε στο χορτάρι, ο δε Ολυμπιακός δεν τόλμησε ακόμα και να κατέβει. Να το κρατήσουμε στο μυαλό μας αυτό, πως υπήρξε αλλοίωση 12 βαθμών (!!!) προκειμένου το πρωτάθλημα να μην φύγει από την Αθήνα.
Κάπου εδώ η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Μετά από μια σφαγιαστική διαιτησία του Παναθηναικού, η ΑΕΚ έσωσε την παρτίδα (και την πατρίδα) δικαιολογώντας στο ακέραιο την προ 9 δεκαετιών πρόσληψη της ως φιλιπινέζα του ΠΟΚ, ώστε να κλέβει τους τίτλους όταν τα 2 αφεντικά της περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος στην αλητεία. Παρά την σφαγή, το πράσινο αδερφάκι φρόντισε να αφήσει το κίτρινο αδερφάκι εκτός της λίστας των υπευθύνων.
Υπαίτιοι λοιπόν είναι ο Αλαφούζος που έκανε τον Παναθηναικό να μην “τον σέβονται στο παρασκήνιο” (ποτέ δεν κατάλαβα τι εννοούν οι επιστήμονες της Αθήνας με αυτή την έκφραση, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι σημαίνει και πως συνάδει με ένα πρωτάθλημα που παίζεται στα ίσια και κερδίζεται στο χόρτο;), οι διαιτητές που δεν τον σέβονται (άντε πάλι, αυτός ο έρμος ο σεβασμός, θαρρώ πως στην αθηνέζικη ορολογία είναι συνώνυμο της έκφρασης υποτέλειας προς τον Δον Κορλεόνε από τους υπαλλήλους του), ο Θάνος, όπως επίσης, ο Μάνος, ο Πάνος, ο Κώστας και ο Μήτσος. Προς θεού όμως, υπαίτια δεν είναι η ΑΕΚ. Αντίθετα, όπως φρόντιζαν δημοσιογράφοι, παράγοντες και αθλητές του Παναθηναικού να βάλουν ως εισαγωγή των διαμαρτυριών τους, “η ΑΕΚ δεν χρειάζεται τέτοιες διαιτησίες για να πάρει το πρωτάθλημα” (να δεις που το έχω ξανακούσει αυτό, να δεις που το έχω ξανακούσει).
Έτσι λοιπόν, αντρίκια, ο τύπος αντρισμού που φοριέται με περίσσιο pride και είναι διαδεδομένος στην πρωτεύουσα των Αιλύνων, η ΑΕΚ παίρνει το 3ο πρωτάθλημα τα τελευταία 5 χρόνια, παίρνοντας ταυτόχρονα την διοίκηση της συμμορίας του ΠΟΚ. Όπως στην Παλαιά Διαθήκη και το βιβλίο της Γέννησης, θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει την ιστορία του αιλυνικού ποδοσφαίρου με μια γενεαλογία παραγκαρχών η οποία για την τελευταία 25ετία θα πήγαινε κάπως έτσι: “Ο δε Βαρδινογάννης εγέννησε τον Κόκκαλη, και ο Κόκκαλης εγέννησε τον Πατέρα, και ο Πατέρας εγέννησε τον Μαρινάκη, και ο Μαρινάκης εγέννησε τον Μελισσανίδη.
Και ο νέος παραγκάρχης διέταξε τους γραφιάδες τσατσάκια που βρίσκονταν πάντα στο payroll της παράγκας (όποια παράγκα κι αν είναι αυτή) να πανηγυρίζουν φωναχτά για το δίκαιο και άξιο του πρωταθλήματος. Γιατί, όταν είσαι συνηθισμένος στο ξέπλυμα ως βασική βιοποριστική αρχή τι πιο λογικό από το να διατάζεις και το ξέπλυμα του τίτλου; Άλλωστε, για να πετύχει η παράγκα χρειάζεται πρώτα-πρώτα η άρνηση ύπαρξης της, από τον τύπο, από παράγοντες, αλλά και από ένα μεγάλο μέρος του κόσμου (μέχρι να αντικατασταθεί από την επόμενη, βεβαίως, μετά ξαφνικά όλοι “γνώριζαν”).
Βγήκαν λοιπόν οι πλύστρες στο ΒιλαΜπόχα και τρίβουν-τριβουν-τρίβουν από το πρωί ως το βράδυ, μπας και καταφέρουν να ξεφορτωθούν τον λεκέ του Κλέφτη, λέξη που πλέον δίκαια παίρνει την θέση του Κ στο αρκτικόλεξο ΑΕΚ. Γιατί κύριοι, τα μαθηματικά είναι υπερτιμημένα, τι κι αν ο ΠΑΟΚ στην κόντρα ΠΑΟΚ/ΑΕΚ έχει 12 πόντους παραπάνω από όσους αναγράφονται στην εμπνευσμένη βαθμολογία του αιλυνικού κράτους, θα πρέπει δηλαδή να είναι αυτόματο πως όποιος έχει περισσότερους βαθμούς να παίρνει το πρωτάθλημα;
Λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι που να βγαίνουν οι πρωταθλητές, μια κριτική επιτροπή ας πούμε. Να μια καλή και πρωτότυπη ιδέα! Μάλιστα, πληροφορίες από την FIFA που μεταδόθηκαν κατ’ αποκλειστικότητα από την ΕΡΑ λένε πως τόσο πολύ άρεσε, που έκανε τους υπεύθυνους της διεθνούς ομοσπονδίας να πετάνε τα καπέλα τους στον αέρα φωνάζοντας “χιπ χιπ, χουρέι”.
Να κάνουμε μια κριτική επιτροπή, να την στελεχώσουμε από δικαστές, για να βεβαίωσουμε πως δεν θα είναι τίποτα ξεφτιλισμένα ανθρωπάκια χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, και στο τέλος της σεζόν να αποφασίζει ποιος θα είναι ο άξιος πρωταθλητής, με βάση την κοινή γνώμη του Νομού Αττικής (άντε να πάμε μέχρι Πελοπόννησο και Στερέα Ελλάδα, δυστυχώς, οι άλλες περιοχές είναι μακριά, και δεν βολεύει στα logistics να ληφθούν υπόψη). Μετά, για αυτή την μειοψηφία του κόσμου που δεν έχει ίχνος φαντασίας και θέλει το ranking στους βαθμούς να ταυτίζεται με το ranking στο πρωτάθλημα, αυξομειώνουμε τους βαθμούς αναλόγως, και είμαστε έτοιμοι για την στέψη του “δημοκρατικά εκλεγμένου πρωταθλητή”.
Μπορεί η παραπάνω ειρωνία να ακούγεται φαιδρή και τραβηγμένη, αλλά βασικά αυτή είναι η κύρια γραμμή υπεράσπισης του φετινού πρωταθλήματος, πως δηλαδή η κοινή γνώμη στην Αθήνα συμφωνεί πως η ΑΕΚ το άξιζε φέτος. Πως ο ΠΑΟΚ έγινε αντιπαθητικός (ε κι αυτός, να έχει το θράσος να θέλει πρωτάθλημα απλά γιατί πήρε περισσότερους πόντους), ενώ τον Λιβάδια τον βλέπει η μαμά-Αθήνα και λέει στην κόρη της “να, έναν τέτοιο γαμπρό να μου φέρεις, όχι τον Βούλγαρο που πήγες και μου έμπλεξες”.
Λες και η κοινή γνώμη της Αθήνας είναι ο τελευταίος και αμερόληπτος κριτής. Εμ βέβαια, είναι γνωστό στους πάντες πως η Αθήνα ζέχνει από αντικειμενικότητα, από την εποχή του Αριστείδη του δίκαιου οι κάτοικοι της πόλης έχουν ως μότο το “δεν με νοιάζει αν είναι και δικοί μας μπελγμένοι, αφού δεν το δικαιούμαστε να μην το πάρουμε”.
Για να την λήγουμε την κωμωδία, η απάντηση στο γιατί η κοινή γνώμη της Αθήνας βλέπει την ΑΕΚ2014 ως άξια πρωταθλήτρια βρίσκεται λίγο πίσω στον χρόνο, συγκεκριμένα γύρω στις 3-4 δεκαετίες, όταν το ΠΟΚ έκλεβε για μια 15ετία συνεχόμενη τον ΠΑΟΚ του Κούδα και η κοινή γνώμη της Αθήνας χειροκροτούσε λωποδύτικα τις κλοπές. Όταν δεν ίδρωσε το αυτί τους για μια 15ετία αλητειών, όταν παρά το ότι έχουν περάσει 30+ χρόνια από τότε δεν έχει βγει ούτε ένας (ούτε από τις ομάδες τους, ούτε από τον τύπο, ούτε από τους πολιτικούς, ούτε από πουθενά) να κάνει μια αυτοκριτική για αυτή την περίοδο, όταν ακόμα δεν έχουμε ακούσει ένα αθηνέζικο συγγνώμη για τον Κούδα, περιμένετε από τους ίδιους ανθρώπους διαφορετική αντίδραση για το φετινό έγκλημα;
Αντίθετα, αγκαλιασμένα τα 3 αδερφάκια θα πανηγυρίσουν τον φετινό τίτλο, όπως πανηγύρισαν τον περσινό (η παράγκα Μαρινάκη έπεσε στα μέσα της σεζόν, αλλά ο Ολυμπιακός ήταν “άξιος πρωταθλητής” για την αμερόληπτη κοινή γνώμη της Αθήνας), όπως θα πανηγυρίσουν και κάθε αλητεία, αρκεί να είναι αποτελεσματική και να κρατήσει τον τίτλο στην Αθήνα. Γιατί η πρώτη τους ομάδα όλων αυτών είναι ΠΟΚ, όταν δεν υπάρχει εξωτερικός ανταγωνιστής χωρίζονται σε ΠΟΚ Α, ΠΟΚ Β και ΠΟΚ Γ, αλλά μπροστά στον κοινό εχθρό ενώνονται, ενώνονται και κλέβουν. Έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα είναι αυτοί εκεί κάτω.
Υ.Γ. Να εφαρμοστεί το δεδικασμένο στον Ιβάν Σαββίδη. Το δεδικασμένο του Βαρδινογιάννη που κυκλοφορούσε με τα κουμπούρια του για πάνω από μια δεκαετία στα γήπεδα. Ότι τιμωρία έφαγε αυτός, τέτοια τιμωρία να φάει και ο Ιβάν. Ή είναι το λάθος δεδικασμένο αυτό;
Υ.Γ. Για να μην διαταράξουμε τα παραμύθια με τα οποία έχουν μάθει να αυθυποβάλλονται οι κάτοικοι της Αθήνας, να βάλουμε τουλάχιστον ένα μουσικό:
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση.
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση.
O αδερφός teratios τα είπε όλα μέσα από το blog του https://teratios.wordpress.com/2018/04/02/%cf%80%ce%bf%ce%ba-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1/
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου