Να τελειώνει να φύγουμε για Καραϊσκάκη.
Όταν έχεις ένα παιχνίδι κυπέλλου σε φάση ομίλων, με νεοφώτιστη ομάδα, που επανήλθε στη μεγάλη κατηγορία μετά από 4-5 χρόνια, ανάμεσα στους δύο που συνεργάστηκαν και σου έκλεψαν το πρωτάθλημα και λίγες μέρες μετά την Τσέλσι.
Προσπαθείς σίγουρα να βάλεις παίκτες που είτε δεν θα αγωνιστούν στο σημαντικότατο ματς που έρχεται, είτε βάζεις κάποιους (ελάχιστους) που νομίζεις πως θα αντέξουν στην κούραση.
Η μόνη σου σκέψη είναι πως θα το τελειώσεις με όσο το δυνατόν λιγότερη κούραση, χωρίς απώλειες από τραυματισμό ή από κάρτες.
Αδιάφορο παιχνίδι. Το μόνο ενδιαφέρον που έχει είναι να αποφύγεις τον πρήξιμο μέζεων των επόμενων ημερών.
Να τελειώνει να φύγουμε ήταν το παιχνιδάκι.
Επειδή όμως κάποιοι μέσα στον ΠΑΟΚ είναι άπειροι απέναντι σ αυτό το κωλοχώρι ( άλλωστε πρώτοι φορά το βλέπουν κάποιοι ) κατάφεραν να παρασυρθούν. Το θετικό είναι πως πήραν μια γεύση από τι σημαίνει οαρις σήμερα. Ο κόουτς είδε αν κάποιοι ποδοσφαιστές μπορούν να βοηθήσουν σε τέτοια παιχνίδια και ο κόσμος είδε γιατί κάποιοι είναι εκτος ομαδας.
Εντέλει εγώ είδα και κούραση και κάρτες και τραυματισμό.
Δυστυχώς θα έχουμε πρήξιμο μέζεων μέχρι την 7η αγωνιστική που θα βουλώσουμε τις τρύπες τους. Τα στόματα τους εννοώ για να μην μιλάνε.
Πέρασε η μαύρη Τετάρτη, ελπίζω τα μυαλά της ομάδας να είναι στη θέση τους και να μην αποπροσανατολίστηκαν από την «τυχαία» κλήρωση για τον θεσμό του κυπέλλου.
Πάμε στη μητέρα των μαχών!
Υγ Αίλινας διαιτητής ρε φίλε....
Υγ φυσικά κάθε φορά που δεν κερδίζει ο ΠΑΟΚ είναι αποτυχία παρόλα τα παραπάνω. Μην ξεχνιώμαστε.
Υγ υπάρχει κόσμος που στεναχωρέθηκε με το αποτέλεσμα, την εικόνα γενικά. Μάγκες θα τους ξανάπετύχουμε. Υπομονή.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου